بزودی!

قبلا عضو ایران پلنر بوده ام!

به ما بپیوندید!

بازیابی کلمه عبور

بروز خطا

نام کاربری یا کلمه عبور اشتباه می باشد.

خوش آمدی!

از اینکه به خانواده بزرگ ایران پلنر پیوستید خوشحالیم!

عضویت شما با موفقیت صورت پذیرفت.

ایمیل فعال سازی به ارسال شد.

بروز مشکل

اطلاعات وارد شده را مجددا بررسی نمایید.

از جامه دان غارنشینی تا چمدان امروزی

از جامه دان غارنشینی تا چمدان امروزی

حمل وسایل مورد نیاز سفر از همان نخستین روزهای زندگی بشر دغدغه انسان‌ها بود.

اجداد ما یا همان انسان‌های اولیه، قصد سفر که می‌کردند، استخوان جد بزرگشان را زیر بغل زده و مقداری توشه راه –اگر داشتند-در دست می‌گرفتند و از غار خود راهی می‌شدند.

کمی که گذشت وسایل سفرشان بیشتر شد و راهزنان هم افزون‌تر. بنابراین توشه راه را در لباس خود مخفی می‌کردند و یا در پوست حیوانی که به تازگی آن را شکار کرده بودند می‌گذاشتند. اگر هم توانسته بودند مرکبی را اهلی کنند، وسایل را در زین افزار مرکبشان جای می‌دادند.

سفرها و مهاجرت‌ها گسترده‌تر شد و جعبه‌ها و صندوق‌های چوبی و سبد هایی که از همان طبیعت به دست می‌آمد، در اندازه ه ای مختلف، توشه راه مسافران را در خود جای می‌داد.

بعد از کشف و بافت پارچه‌های مختلف، انسان وسایل مورد نیاز خود را داخل پارچه‌ای قرار داده و گاهی با زدن چوبی بر سرش حمل آن را ساده‌تر می‌کرد.

پادشاه و بزرگان نیز وسایل مورد نیاز خود را بقچه کرده و بر مرکب سوار می‌کردند و یا گاری‌ها بقچه‌های اطلس و پرنیانشان را حمل می‌کرد. اما رعیت از پارچه‌های نه چندان با ارزش استفاده کرده و وسایل و بار سفر را تنها به دوش می‌کشیدند.

تا اینکه در قرن ۱۹ میلادی چمدان همسفر انسان‌ها شد. آن هم در اروپا. نخستین چمدان‌ها در دست ثروتمندان دیده می‌شد و آنقدر سنگین بود که هر کس توانایی حمل آنها را نداشت و برای حمل آن مجبور بودند فردی را استخدام کنند تا چمدان‌هایشان را جا به جا کند و اصطلاحاً گاو نر می‌خواست و مرد کهن... البته گاهی هم مردی جوان در نهایت قدرت، تنها چمدان خود را به دست می‌گرفت و راهی اکتشاف جهان می‌شد.

احتمالاً اولین چمدان‌ها با ورود غربیان به ایران و سفر شاهان و بزرگان به غرب به ایران زمین راه پیدا کرد و شایع شد.

این چمدان‌های اولیه از جنس چرم بود و پایه‌هایی فلزی داشت. تا در کشتی‌های بخار دوام آورده و از طرفی نشان دهنده قدرت صاحب چمدان باشد.

چمدان‌ها در ابتدا کوچک بودند اما به تدریج اندازه شأن بزرگ‌تر شد.

کم کم با گذر زمان حمل چمدان‌های سنگین نه تنها سفر را لذت بخش نمی‌کرد، خستگی سفر را دو چندان می‌کرد. بنابراین شخصی به نام برنارد سادو وقتی چمدان سفرش را آماده کرد تا رهسپار شود، نگاهی به چمدانش انداخت و به همسرش گفت: به نظرت این چمدان چیزی کم ندارد؟ و این اتفاق بود که عامل اختراع چمدان‌های چرخدار شد و ثروتمندان بدون نیاز به دیگری به تنهایی چمدان‌های خود را حمل می‌کردند. قالب همان بود و تنها چهار چرخ که به هر طرف می‌چرخید به آن اضافه شد. سامسونت های چرخدار اولین نمونه این چمدان‌ها بودند.

البته هر چه افراد ثروتمند تر بودند وسایل بیشتری برای حمل داشتند و چمدان‌های بیشتر و بزرگ‌تری برای سفر انتخاب می‌کردند.

پس از آن تحول دیگری در صنعت چمدان سازی به وجود آمد، کشیدن چمدان‌های سنگین هم زیاد دلچسب نبود، پس شروع به ساختن چمدان‌های سبک کردند. از سال ۲۰۰۰ میلادی روند تولید این چمدان‌ها که از پلی کربنات ساخته شدند کلید خورد. این چمدان‌ها از آلومینیوم سبک تر بودند.

خلاصه به تدریج چمدان‌ها روز به روز متحول شدند و امروزه انواع و اقسام چمدان و ساک ها را می‌توان در بازارها یافت. چمدان‌های برزنتی، پلاستیکی یا تیتانیومی نمونه‌ای از چمدان‌ها محسوب می‌شوند.

اما روند استفاده از چمدان به همان شکل گذشته ادامه پیدا نکرد. اکنون با اینکه چمدان‌ها تنوع بیشماری دارند اما سبک سفر کردن و داشتن یک کوله پشتی روند سفر را لذت بخش تر می‌کند و بسیاری از افراد خصوصاً جوانان ترجیح می‌دهند از کوله‌های سبک استفاده کنند.

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط
تجربه یا سوالات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
نمایش نظرات: