بزودی!

قبلا عضو ایران پلنر بوده ام!

به ما بپیوندید!

بازیابی کلمه عبور

بروز خطا

نام کاربری یا کلمه عبور اشتباه می باشد.

خوش آمدی!

از اینکه به خانواده بزرگ ایران پلنر پیوستید خوشحالیم!

عضویت شما با موفقیت صورت پذیرفت.

ایمیل فعال سازی به ارسال شد.

بروز مشکل

اطلاعات وارد شده را مجددا بررسی نمایید.

رکاب بزن... رکاب بزن... گردشگر!

رکاب بزن... رکاب بزن... گردشگر!

مطالب مرتبط

وقتی دوچرخه اختراع شد، کسی فکرش را نمی‌کرد با آن بتوان دور دنیا را گشت. حالا که سالیان سال از اختراعِ وسیله چوبی "سله ریفر" می‌گذرد، مردمان زیادی به هوس طبیعت و جاده دو‌چرخه‌اشان به راه می‌اندازند و تا هرجا که بتوانند رکاب می‌زنند. سفر با دوچرخه امروز شاخه مجزایی در گردشگری است به نامِ "Cycle Tourism". سایکل توریسم چیست؟ با ایران‌پلنر همراه باشید تا شاید سفر بعدی‌اتان را به جای رانندگی، رکاب بزنید.

 

برخی‌ می‌گویند 2300 سال پیش از میلاد مسیح و روی دیواره غارهای چین و مصر و هند تصاویر وسیله‌ای با کاربرد دوچرخه دیده شده است. آن‌ها معتقدند که بر این اساس ایده ساخت وسیله‌ای که هم تو آن را به حرکت در بیاوری و هم آن تو را از ابتدا در ذهن بشر بوده.

به گفته منابع دیگر، لطفظ دوچرخه اولین بار از کلمه‌ای یونانی به وجود آمد: KYKLOS، که بعدتر در زبان لاتین به Bicycle بدل گشت و همین نشان‌دهنده اشکالی از ساخت دوچرخه در میان یونان نیز دارد.

با همه این حرف‌ها، اولین دوچرخه شناخته‌شده امروزی در تاریخ را سله ریفر ساخت؛ وسیله‌ای با دو طوقه چوبی که در حالتی مانند راه رفتن این وسیله را به عقب و جلو می‌برد. در 1690 شخصی به نام سیوارک نامِ اسب چوبی را روی این وسیله گذاشت. اما این اسب‌های چوبی هر روز تکامل بیش‌تر و البته کارایی بهتری پیدا کردند تا اینکه در سال‌های 1800 استفاده از اسب‌های چوبی در حالی که با به زمین زده می‌شد و حالتی شبیه راه رفتن به وجود می‌آورد، تا 5 کیلومتر در ساعت به‌نام سله ریفر ثبت شد.

به مرور دوچرخه در فرانسه به شکل امروزی‌‎اش نزدیک شد و سالیان سال است که مردم دنیا در هر گوشه وکناری دوچرخه را با دوچرخ و یک بدنه و صندلی‌ای برای نشستن می‌شناسند و از آن استفاده می‌کنند. ایران نیز از این قائده مستثنی نبود اما زمان بیش‌تری طول کشید تا دوچرخه به طور رسمی‌تر به عنوان وسیله‌ای برای ورزش و حرکت در ایران شناخته شد.

در 1324، اولین باشگاه دوچرخه‌سواری ایران تاسیس شد و در 1325 نیز فدراسیون دوچرخه‌سواری ایران راه افتاد. تنها دو سال بعد اولین مسابقه قهرمانی دوچرخه‌سواری کشور در 1327 در مسیر تهران-کرج برگزار شد که نشانی از استقبال مردم از این وسیله بود. پس از آن سال 1338 اولین مسابقه‌ دوچرخه‌سواری در قالب تور در ایران برگزار شد و شرکت‌کننده‌ها 1350 کیلومتر را در راه تهران، فیروزکوه، ساری، رامسر، رشت، قزوین رکاب زند.

حالا امروز با گذشت نزدیک به 60 سال، دوچرخه در ایران هم وسیله‌ای برای ورزش، هم وسیله‌ای برای حمل و نقل و در سال‌های اخیر وسیله‌ای برای گردشگری بوده است. هرچند که استفاده از دوچرخه به اندازه کشورهای دیگر نیست، اما پویش‌هایی همچون سه‌شنبه‌های بدون خودرو و برگزاری تورهای گردشگری دوچرخه‌سوار خبر از پر اهمیت‌شدن دوچرخه‌سواری می‌دهند.

 

سایکل توریسم(Cycle Tourism) چیست، سایکل توریست(Cycle Tourism) کیست؟

از همین‌جا به گردشگری دوچرخه یا سایکل توریسم می‌رسیم. سایکل توریسم چیست؟

گردشگری دوچرخه تجربه سفری است که بر دوچرخه به عنوان روش اولیه حمل و نقل متمرکز است. گردشگری دوچرخه می‌توان ترکیبی از مکان‌های ویژه‌ای همچون کوه، حومه شهر و یا خود شهر باشد. کارشناسان گردشگری معتقدند سایکل توریسم جایگزینی برای گردشگری سنتی و یا دوچرخه‌سواری سنتی است.

دورچه‌ها ابزارهایی زیست‌محیطی نیز هستند؛ ابزارهایی نیازمند آماده‌سازی فیزیکی و برنامه‌ریزی که نتیجه آن لذت ارتباط با طبیعت و محیط اطراف خواهد بود. از این‌ها گذشته، دوچرخه به راحتی حمل می‌شود و آزادی و خودمختاری به کسی می‌دهد که می‌خواهد با آن سفر کند. پس با دوچرخه امکان سفر به مکان‌های ناشناخته هم وجود دارد.

در سفرهای دیگر و معمولی، وسیله نقلیه است که انسان‌ها را جابجا می‌کند، اما در سایکل توریسم وسیله نقلیه و انسان هر دو با هم جابجا می‌شوند.

سفر با دوچرخه در کنار همه این ویژگی‌ها سفری اقتصادی نیز هست.

هرچند که دوچرخه‌سواری در قالب یک ورزش شاخه‌های متنوعی دارد اما به طور کلی تفریحات مربوط به دوچرخه‌سواری به چندگروه تقسیم می‌شود: جاده، مسیر بدون ترافیک، مسیرهایی با پیاده‌روی سخت و مسیر کوهنوردی. تمرکز سایکل تورسم بیش از همه روی مسیرهای آرام با ترافیک کمتر است.

اما چیزی که نباید در یک گردشگری دوچرخه فراموش کرد آب‌وهواست. در سایکل توریسم اینکه شرایط هوایی مسیر و جایی که به آن سفر خواهید کرد چه آب‌وهوایی دارد از ملزومات آغاز سفر است.

سایکل توریسم انواع مختلفی دارد؛ سفرهای یک روزه که در آینده استقبال زیادی از آن‌ها خواهد شد. . تعطیلات دوچرخه‌سواری که از دوچرخه در تعطیلات به عنوان وسیله حمل و نقل استفاده می‌شود و دوچرخه‌سواری سواری تعطیلات که دوچرخه‌سواری تنها بخشی از تعطیلات خواهد بود.

از طرفی با هر دوچرخه‌ای نمی‌توانید به سفر بروید. برای یک سایکل توریست بودن باید یک دوچرخه‌سایکل توریستی را فراهم کنید؛ ویژگی‌هایی مانند قدرت، چرخ‌های بزرگ، چرخ‌های سنگین، جای بطری آب اضافه، جا برای بارها و غیره.

 

سایکل توریسم در جهان طرفداران زیادی دارد. همیشه ورزشکاران یا مبتدیانی هستند که دوره‌های سایکل توریسم را می‌گذرانند. در این دوره‌ها فن سفر با دوچرخه و رفتار مناسب با محیط آموزش داده می‌شود.

سایکل توریسم در ایران نیز در سال‌های اخیر رشد و البته استقبال خوبی داشته است. فدراسیون دوچرخه سواری ایران به تازکی کمیته سایکل توریست را به راه خواهد انداخت. علاوه بر این تا کنون سایکل توریست‌های ایرانی زیادی دور یا بخشی از دنیا را با دوچرخه‌هایشان گشته‌اند و گه‌گاه اسم‌ورسمی هم کسب کرده‌اند. سه‌شنبه‌های بدون خودرو نیز در واقع شکلی از سایکل توریسم است که مدت‌هاست محمد درویش –متخصص محیط زیست- از آن حمایت می‌کند.

با این حال گردشگری دوچرخه در ایران هنوز راه زیادی دارد. هنوز سایکل توریسم ایرانی نیازمند آموزش و مهارت و اگاهی بیشتری است.

شرکت مطالعاتی‌ای در کپنهاگ مطالعه‌ای روی دوچرخه‌دوست‌ترین شهرهای دنیا انجام داده که نتیجه آن جالب بوده است. از میان 122 شهر بررسی شده، کپنهاگ و آمستردام رتبه‌های اول و دوم را دارند در آمریکای جنوبی بوینس آیرس و ریودوژانیرو و در آسیا توکیو و ناگویا بهترین شهرهای دوچرخه‌سواری شده‌اند. در این میان هیچ‌کدام از شهرهای ایران حتی در رتبه 75 نیز نیستند.

با این اوصاف راه درازی پیش روی سایکل توریسم و سایکل توریست در ایران است...

 

منابع: http://www.italia.it و ایسنا

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط
تجربه یا سوالات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
نمایش نظرات: