بزودی!

قبلا عضو ایران پلنر بوده ام!

به ما بپیوندید!

بازیابی کلمه عبور

بروز خطا

نام کاربری یا کلمه عبور اشتباه می باشد.

خوش آمدی!

از اینکه به خانواده بزرگ ایران پلنر پیوستید خوشحالیم!

عضویت شما با موفقیت صورت پذیرفت.

ایمیل فعال سازی به ارسال شد.

بروز مشکل

اطلاعات وارد شده را مجددا بررسی نمایید.

پلاسکو یک سال است می‌سوزد

پلاسکو یک سال است می‌سوزد

یک سال گذشت. باورش سخت است، اما گذشت. یک‌سال از آن صبحِ تلخ که از خواب بیدار شدیم و شنیدیم پلاسکو آتش گرفته و همین‌که به خودمان بجنبیم و ببینیم چه شد و چطور شد که آتش به جانِ این ساختمان تاریخیِ مدرن جمهوری افتاده، همه ساختمان فرو ریخت. اما کاش فقط درد مردمِ متحیر پایتخت همین‌جا می‌ماند، آتش‌نشانان جا مانده زیر آوار سوزان پلاسکو دردِ بزرگ‌تر 30 دی‌ماه 1395 بود؛ آتش‌نشانانی که هنوز هم اگر از خیابان جمهوری رد شویم نگاه سنگینشان را تاب نخواهیم آورد؛ نگاه سنگین دلاورمردانی که سوختند تا شاید یاد بگیریم پلاسکو حقش این نبود و بیاموزیم که با پلاسکوهای دیگر شهرمان چه کنیم. اما آیا آموختیم؟

 

سال 1341 بود که پلاسکو به بهره‌برداری رسید. ساختمانی در ضلع شرقی چهارراه پر رفت و آمد و محبوب مردمِ تهران؛ چهارراهِ استانبول. پلاسکو 17 طبقه داشت و اولین ساختمان مرتفع و مدرن ایران بود.

سال 1339، وقتی پلاسکو می‌خواست ساخته شود، گمان نمی‌رفت که روزگاری بدل شود به بهترین مرکز خرید برای بسیاری از ساکنان تهران؛ جایی مدرن که زنانی با چادرهای گلدار رنگی‌رنگی و مردانی کت و شلوار پوشیده از این طبقه به آن طبقه آن می‌رفتند و از فضای میانی پاساژ لذت می‌بردند.

اما پلاسکو را چه کسی ساخت؟ ساختمان پلاسکو توسط حبیب‌الله القانیان –رییس انجمن کلیمیان تهران و مالک شرکت پلاسکو- ساخته شد. هرچند که گفته می‌شود آیت‌الله طالقانی از مخالفان ساخت این ساختمان توسط یهودیان در ایران بود و یا اینکه این ساختمان را بنیاد مستضعفان پس از انقلاب مصادره کرد، اما اسنادی نیز گفته‌اند که برخلاق تصور، ساختمان پلاسکو و آلومینیوم، هر دو سال 1354 توسط هژبر یزدانی –سرمایه‌دار بهایی- از حبیب‌الله القانیان به قیمت 20 میلیون تومان خریداری شد؛ معامله‌ای که اتهام‌های زیاد رانت و فساد نیز بر آن سنگینی می‌کرد.

از این‌ها که بگذریم پلاسکو همواره پاساژ معروف و محبوبی در میان مردم بود. چه در سال‌های دور و چه در همین دهه اخیر. از همین رو پلاسکو را یکی از فضاها برای پاساژ‌گردی‌های نوستالژیک هم می‌شد در نظر گرفت.

در طبقات همکف تا سوم این ساختمان، مغازه‌های تک‌فروشی لباس مردانه و در طبقات بالاتر تولیدی‌های عمده فروش لباس فعالیت می‌کردند. طبقه همکف پلاسکو نیز جایی برای مغازه‌های فروش ماهی‌های آکواریومی و وسایل آکواریم و غذای ماهی بود.

از آنجایی که قیمت‌های این پاساژ مناسب بود، بسیاری از مردم از این پاساژ خریدهای روزمره‌اشان را نیز انجام می‌دانند، هرچند که پلاسکو بیش‌تر، به خصوص در این اواخر، به عمده‌فروشی شناخته می‌شد.

 

چطور آتش به جان پلاسکو افتاد؟

آتش‌سوزی از ساعت 7:09 دی ماه 1395 از طبقات لباس‌فروشی آغاز شد و پس از فرونشستن نسبی آتش در ساعت‌های اولیه، برخی مغازه‌داران برای خارج‌کردن کالاهایشان به داخل هجوم بردند. آتش نشان‌هایی نیز برای مهار آتش داخل ساختمان بودند. در این موقعیت بود که پلاسکو شروع به ریزش کرد و در چندثانیه به طور کامل فرو ریخت.

چندین روز طول کشید تا آتش خاموش شود و در این میان همه نگران جان آتش نشانانی بودند که هم برای نجات ساختمان و هم برای نجات جان مردمی که به داخل پاساژ رفته بودند زیر آوار پلاسکو مانده بودند. دست آخر هیچ‌کدام از آتش‌نشان‌ها زنده از زیر آوار بیرون نیامدند و پلاسکو آتش نشانان دو نام به هم پیوسته در طول تاریخ شهر تهران شدند.

 

حالا با گذشت یک سال از حادثه پلاسکو آیا فکری به حال پلاسکوهای دیگر شهر تهران کرده‌ایم؟ یا بار دیگر باید شاهد در آتش سوختن جان و مال مردم پایتخت بر اثر سهل‌انگاری باشیم؟

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط
تجربه یا سوالات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
نمایش نظرات: