بزودی!

قبلا عضو ایران پلنر بوده ام!

به ما بپیوندید!

بازیابی کلمه عبور

بروز خطا

نام کاربری یا کلمه عبور اشتباه می باشد.

خوش آمدی!

از اینکه به خانواده بزرگ ایران پلنر پیوستید خوشحالیم!

عضویت شما با موفقیت صورت پذیرفت.

ایمیل فعال سازی به ارسال شد.

بروز مشکل

اطلاعات وارد شده را مجددا بررسی نمایید.

سفر در داستان‌های بزرگ علوی

سفر در داستان‌های بزرگ علوی

بزرگ علوی را با "چشم‌هایش" می‌شناسیم؛ داستانِ نقاشی‌ای استاد هنرمند و محبوبی از چشم‌های یک زن که کسی نمی‌داند او چه کسی است. چشم‌هایش شاید بیش از همه به عشق و رابطه میان زن و مرد پرداخته باشد اما رنگ‌وبوی همیشگی حرف‌های علوی را دارد؛ جامعه، سیاست و ادبیات.

زندگی بزرگ علوی از همان ابتدا با سیاست و ادبیات پیوند خورده بود؛ چراکه هم پدرش روشنفکری مشروطه‌خواه و بود و هم خودش در سال‌های اول جوانی اولین آثارش را نوشت و خیلی زود جایش را در میان چهره‌های ادبی که با رویکرد سیاسی‌اشان تاثیر مهمی نیز در جامعه گذاشتند، باز کرد.

بزرگ علوی زاده 1282 خورشیدی است که بخش زیادی از زندگی‌اش را در سفر گذرانده است. او در نوجوانی به اروپا رفت و در برلین درس خواند. پس از فارغ‌التحصیلی در برلین در شیراز آغار به تدریس کرد. چندین سال بعد، در 1307، از شیراز به تهران آمد و تدریس را باز هم ادامه داد.

علوی در این سال‌ها یکی از اعضای گروه ربعه بود که در کنار صادق هدایت به بحث‌هایی درباره ادبیات نوین می‌پرداختند. چیزی نگذشت که سایه سیاست بر زندگی او افتاد و بزرگ علوی در 1315 به جرم افکار سوسیالیستی زندانی شد و 5 سال در زندان ماند. اما این حبس او را از فعالیت باز نداشت. ورق‌پاره‌های زندان که در 1320 منتشر شده‌اند نشان می‌دهد که علوی سرسختانه پیوند ادبیات و سیاست را پی گرفته بود. 1227 او بار دیگر به زندان رفت و پس از 2 سال تحملِ حبس بار دیگر شروع به قلم زدن درباره رویدادهای روز و ملی‌شدن صنعت نفت کرد.

پس این رویدادها بار دیگر او راهی سفر به آلمان شد و در آن‌جا فصل جدیدی در زندگی‌اش را با تدریس زبان و فرهنگ ایران آغاز کرد.

بازگشتِ او به ایران برای بارِ دیگر پس از انقلاب بود. فروردین 58 او به ایران اومد و بارِ دیگر پس از چندی زندگی در ایران به آلمان برگشت و کمتر از 20 سال بعد بر اثر سکته قلبی در آلمان درگذشت.

هرچند که مفهومِ سفر را در بسیاری داستان‌های او می‌توان دید و توصیف او از مناطق شمالی ایران خود شکلی از شرح آن منطقه است. بزرگ علوی همچنین در صحبت‌هایش بارها از توصیف‌های صادق هدایت درباره سفر نیز سخن گفته است؛ همچون توصیفِ هدایت از ورامین در داستانِ سگ ولگرد. گاهی موضوعِ داستان‌های خود علوی نیز با سفر آغاز شده است. داستان "چمدان" او از همین قِسم است.

چمدان را علوی در 1313 نوشت و با قلمی روان و زبانی ساده نگاهی متفاوت به جهان را در آن جای داد. بخش‌هایی از این داستان را می‌خوانیم:

 

http://www.parceh.com/books/iranian-writers/bozorg-alavi/Chamedan_www.Parceh.com_.pdf


 

 

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط
تجربه یا سوالات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
نمایش نظرات: