بزودی!

قبلا عضو ایران پلنر بوده ام!

به ما بپیوندید!

بازیابی کلمه عبور

بروز خطا

نام کاربری یا کلمه عبور اشتباه می باشد.

خوش آمدی!

از اینکه به خانواده بزرگ ایران پلنر پیوستید خوشحالیم!

عضویت شما با موفقیت صورت پذیرفت.

ایمیل فعال سازی به ارسال شد.

بروز مشکل

اطلاعات وارد شده را مجددا بررسی نمایید.

عصوا، رقصی در عروسی های قشم

عصوا، رقصی در عروسی های قشم

ریتم، ضرب آهنگ، رقص و حرکات هماهنگ جز جدایی ناپذیر زندگی اهالی قشم است. اگر کمی خوش شانس باشید می‌توانید در سفر به قشم، ضربات نواخته شده بر پوست و چوب آلات موسیقی که با احساسات اهالی پیوند خورده است را بشنوید و زیبایی و موزون بودن رقص‌ها را با چشم ببینید. بوی عود و کندر پراکنده شده در هوا مستتان کند و با احترام تمام در مراسم عروسی شرکت کنید. اما شاید شانس یارتان نباشد، پس بهتر است با ایران پلنر همراه باشید تا با رقص و موسیقی اهالی قشم در عروسی‌ها آشنا شوید.

 

رزِیف، عضوا و یا عصوا

همه در خانه داماد جمع شده‌اند و در هنگام ورود با شیر قهوه‌ای ناب پذیرایی می‌شوند. به یمن شروع زندگی دو جوان و به منظور ابراز شادی و نشاط، ناخدایانی که سن و سالی ازشان گذشته است، در میدانی نزدیک محل عروسی، رقصی هماهنگ را شروع می‌کنند که تا به حال در تمام زندگیتان ندیده‌اید. افراد در دو ردیف ۸ تا ۲۰ نفره مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند و در حالی که دست چپ را دور کمر نفر کناری خود حلقه کرده‌اند، با خیزرانی در دست راست، رقصی زیبا را به نمایش می‌گذارند.

رزیف که در گذشته نوعی رقص شمشیر بوده به مرور تغییر کرده و امروزه به رقص خیزران تبدیل شده است. هدف از اجرای این رقص دیدنی، ایجاد اتحاد و همبستگی بوده است. از این جهت موسیقی اش حماسی است و مضامین اشعارش علاوه بر ستایش خداوند و رسول اکرم (ص)، به گونه است که مردم را به جنگیدن و دفاع از خاک وطن دعوت می‌کند و از طرف دیگر یادآور رنج و مشقت‌های کار است.

در جزیره قشم به این مراسم عصوا و یا عضوا می‌گویند و نامش را از خیزرانی که به عنوان عصا استفاده می‌شود گرفته‌اند که به مرور به عصوا تبدیل شده است.

نوازندگان کار اصلی را در رقص عصوا بر عهده دارند و میان دو ردیف جای می‌گیرند. سه نفر دهل می‌زنند و دو نفر دایره می‌نوازند. یک یا دو نفر نیز شِلَنج زن (سنج کوچک) هستند.

ناخدایی مسن و با تجربه نقش خواننده یا نهیم را بر عهده دارد و اشعار عربی و گاهی سواحیلی را می‌خواند. گاهی همخوانی نیز صورت می‌گیرد و چند نهیم با همنوایی نظم و ریتم خاصی به موسیقی و فضا می‌دهند.

 

سرگذشت رزیف

پیشینه و سرگذشت رزیف به دورانی بر می‌گردد که ماهیگیران و صیادان به صورت دسته جمعی تورهای ماهیگیری را جمع می‌کردند، بادبان‌ها را برافراشته و لنگر را با آداب و رسوم خاص می‌کشیدند. از وقتی که جهازهای بادی به لنج‌های موتوری تبدیل شد و شرایط گذشته تغییر کرد، آئین‌ها، مراسم و رفتارهای جمعی از میان رفت. از این رو برای حفظ و بقای این آئین‌ها، آن را به صورت رقصی دسته جمعی با خیزران در اعیاد و جشن‌های عروسی به پا می‌کنند تا علاوه بر حفظ آن، یادآوری رنج و مشقت‌های روزگار گذشته، این آئین را به نسل‌های آینده منتقل کنند.

 

۳ حرکت اصلی رزیف

۱. افراد هر گروه دست چپ را دور کمر نفر کناری خود حلقه کرده و با دست دیگر خیزران را در دست دارند. نوازندگان رو به هر طرف کنند آن ردیف رقص و حرکات موزون خود را آغاز می‌کند. به این شکل که خیزران را به سمت جلو تا بالا می‌آورند و گاهی روی پای چپ رفته و تنه را به آن سو متمایل می‌کنند و با ریتم موسیقی پا را عوض کرده و حرکت بر عکس انجام می‌دهند. گروهی که نوازندگان به آن‌ها پشت کرده‌اند خیزران‌ها را روی شانه دارند و فقط حرکات موزون پا را انجام می‌دهند.

این حرکات برگرفته از حرکات پارو زدن جاشو هاست که به صورت هماهنگ انجام می گرفته است.

 

۲. در این حرکت نوازندگان رو به ردیف پشت سر خود کرده و ردیف مقابل به صورت ریتمیک همان حرکات را انجام می‌دهند. ردیف پشت سر نوازندگان خیزران‌ها را به صورت افقی مقابل سینه می‌گیرند به صورتی که انتهای خیزران هر نفر در دست شخص کناری اش است و خیزران‌ها را در یک ردیف به بالا و پایین حرکت می‌دهند. و آرام آرام به پشت سر نوازندگان می آیند. تا اینکه نوازندگان رو به ردیف پشت سر چرخیده و تا جای اولیه آنها را هدایت می‌کنند.

خیزران‌ها نقش طنابی را دارند که به دلیل سنگینی به صورت دسته جمعی به بالا کشیده می شده است. رفت و برگشت نوازندگان و ردیف‌ها نیز نمایانگر موج‌های دریا و برخورد آنها با موانع است.

 

۳. در حرکت آخر همه به صورت حلقه وار بر زمین می‌نشینند و خواننده و نوازندگان در مرکز قرار می‌گیرند و شروع به خواندن اشعار کرده و سپس به صورت ریتمیک دست می‌زنند. همه گوش به آواز دهل ها دارند و مراقب اند تا مراسم از ریتم خارج نشود.

در اینجا پایان همکاری است و به سلامت بازگشتن صیادان را نشان می‌دهد. دست زدن‌ها نشان از شادی بازگشت به وطن است و اشعار در مضامین شکرگزاری از خداوند و مدح و ثنای پیامبر است.

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط
تجربه یا سوالات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
نمایش نظرات: