Warning: include_once(function.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 12

Warning: include_once(): Failed opening 'function.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 12

Warning: include_once(function-adv.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 13

Warning: include_once(): Failed opening 'function-adv.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 13

Warning: include_once(lang/lang.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 14

Warning: include_once(): Failed opening 'lang/lang.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 14

Warning: include_once(metatag.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 573

Warning: include_once(): Failed opening 'metatag.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 573

Warning: include_once(header.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 574

Warning: include_once(): Failed opening 'header.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 574

Warning: include_once(canvas.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 648

Warning: include_once(): Failed opening 'canvas.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 648

Warning: include_once(nav.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 650

Warning: include_once(): Failed opening 'nav.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 650
صعود به قله دماوند در شاهنامه فردوسی

صعود به قله دماوند در شاهنامه فردوسی


Warning: include_once(widget.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 729

Warning: include_once(): Failed opening 'widget.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/iranplanne/domains/iranplanner.com/public_html/blog-full.php on line 729

چنان سر به فلک کشیده که ایرانیان آن را تسخیر ناپذیر و دست نیافتنی تصور می‌کردند. کوهی باستانی در شمال ایران که در رشته کوه البرز جای گرفته و در هر گوشه از باورهای ایرانیان و لا به لای داستان‌های قدیمی و اسطوره‌ای، نشانه‌ای از آن یافته می‌شود. در اوستا، متون پهلوی و در اشعار فارسی خصوصاً شاهنامه فردوسی بسیار از دماوند یاد شده، به طوری که اتفاقات مهم جهان باستان با آن پیوند خورده است. با ایران پلنر همراه باشید تا با چند نمونه از حضور دماوند و البرز کوه در شاهنامه فردوسی مطلع شوید.

 

۱. به بند کشیده شدن ضحاک توسط فریدون در دماوند

... بران گونه ضحاک را بسته سخت                سوی شیر خوان برد بیدار بخت

همی راند او را به کوه اندرون                       همی خواست کارد سرش را نگون

بیامد هم آنگه خجسته سروش                         به خوبی یکی راز گفتش به گوش

که این بسته را تا دماوند کوه                         ببر همچنان تازیان بی‌گروه

مبر جز کسی را که نگزیردت                       به هنگام سختی به بر گیردت

بیاورد ضحاک را چون نوند                         به کوه دماوند کردش ببند

به کوه اندرون تنگ جایش گزید                     نگه کرد غاری بنش ناپدید

بیاورد مسمارهای گران                              به جایی که مغزش نبود اندران

فرو بست دستش بر آن کوه باز                      بدان تا بماند به سختی دراز

ببستش بران گونه آویخته                             وزو خون دل بر زمین ریخته

ازو نام ضحاک چون خاک شد                      جهان از بد او همه پاک شد

گسسته شد از خویش و پیوند او                      بمانده بدان گونه در بند او...

و در جای دیگر شاهنامه آمده:

... کنون داستان گوی در داستان                   ازان یک دل ویک زبان راستان

ز تختی که خوانی ورا طاق دیس                  که بنهاد پرویز دراسپریس

سرمایهٔ آن ز ضحاک بود                           که ناپارسا بود و ناپاک بود

بگاهی که رفت آفریدون گرد                        وزان تا زیان نام مردی ببرد

یکی مرد بد در دماوند کوه                          که شاهش جدا داشتی ازگروه

کجا جهن بر زین بدی نام اوی                      رسیده بهر کشوری کام اوی...

 

۲. وجود کاخ باشکوه کیقباد در البرز کوه

... یکی میل ره تا به البرز کوه                    یکی جایگه دید برنا شکوه

درختان بسیار و آب روان                          نشستنگه مردم نوجوان

یکی تخت بنهاده نزدیک آب                        برو ریخته مشک ناب و گلاب

جوانی به کردار تابنده ماه                           نشسته بران تخت بر سایه‌گاه

رده برکشیده بسی پهلوان                            به رسم بزرگان کمر بر میان

بیاراسته مجلسی شاهوار                            بسان بهشتی به رنگ و نگار

چو دیدند مر پهلوان را به راه                      پذیره شدندش ازان سایه‌گاه

که ما میزبانیم و مهمان ما                          فرود آی ایدر به فرمان ما

بدان تا همه دست شادی بریم                       به یاد رخ نامور می‌خوریم

تهمتن بدیشان چنین گفت باز                        که ای نامداران گردن فراز

مرا رفت باید به البرز کوه                         به کاری که بسیار دارد شکوه

نباید به بالین سر و دست ناز                       که پیشست بسیار رنج دراز

سر تخت ایران ابی شهریار                        مرا باده خوردن نیاید به کار

نشانی دهیدم سوی کیقباد                           کسی کز شما دارد او را به یاد

سر آن دلیران زبان برگشاد                        که دارم نشانی من از کیقباد

گر آیی فرود و خوری نان ما                     بیفروزی از روی خود جان ما

بگوییم یکسر نشان قباد                            که او را چگونست رستم و نهاد

تهمتن ز رخش اندر آمد چو باد                   چو بشنید از وی نشان قباد

بیامد دمان تا لب رودبار                           نشستند در زیر آن سایه‌دار

جوان از بر تخت خود برنشست                  گرفته یکی دست رستم به دست

به دست دگر جام پر باده کرد                     وزو یاد مردان آزاده کرد

دگر جام بر دست رستم سپرد                    بدو گفت کای نامبردار و گرد

بپرسیدی از من نشان قباد                        تو این نام را از که داری به یاد

بدو گفت رستم که از پهلوان                     پیام آوریدم به روشن روان

سر تخت ایران بیاراستند                         بزرگان به شاهی ورا خواستند

پدرم آن گزین یلان سر به سر                  که خوانند او را همی زال زر

مرا گفت رو تا به البرز کوه                     قباد دلاور ببین با گروه

به شاهی برو آفرین کن یکی                     نباید که سازی درنگ اندکی

بگویش که گردان ترا خواستند                  به شادی جهانی بیاراستند

نشان ار توانی و دانی مرا                      دهی و به شاهی رسانی ورا

ز گفتار رستم دلیر جوان                        بخندید و گفتش که ای پهلوان

ز تخم فریدون منم کیقباد                        پدر بر پدر نام دارم به یاد

چو بشنید رستم فرو برد سر                   به خدمت فرود آمد از تخت زر

 

۳. البرز کوه پرورشگاه زال و آشیانه سیمرغ

بفرمود پس تاش برداشتند                     از آن بوم و بر دور بگذاشتند

بجایی که سیمرغ را خانه بود                 بدان خانه این خرد بیگانه بود

نهادند بر کوه و گشتند باز                     برآمد برین روزگاری دراز

چنان پهلوان زادهٔ بیگناه                        ندانست رنگ سپید از سیاه

پدر مهر و پیوند بفگند خوار                  جفا کرد بر کودک شیرخوار

یکی داستان زد برین نره شیر                 کجا بچه را کرده بد شیر سیر

که گر من ترا خون دل دادمی                 سپاس ایچ بر سرت ننهادمی

که تو خود مرا دیده و هم دلی                 دلم بگسلد گر زمن بگسلی

چو سیمرغ را بچه شد گرسنه                 به پرواز بر شد دمان از بنه

یکی شیرخواره خروشنده دید                 زمین را چو دریای جوشنده دید

ز خاراش گهواره و دایه خاک                تن از جامه دور و لب از شیر پاک

به گرد اندرش تیره خاک نژند                به سر برش خورشید گشته بلند

پلنگش بدی کاشکی مام و باب                مگر سایه‌ای یافتی ز آفتاب

فرود آمد از ابر سیمرغ و چنگ              بزد برگرفتش از آن گرم سنگ

ببردش دمان تا به البرز کوه                  که بودش بدانجا کنام و گروه

سوی بچگان برد تا بشکرند                  بدان نالهٔ زار او ننگرند

ببخشود یزدان نیکی‌دهش                      کجا بودنی داشت اندر بوش

نگه کرد سیمرغ با بچگان                    بران خرد خون از دو دیده چکان

شگفتی برو بر فگندند مهر                   بماندند خیره بدان خوب چهر

شکاری که نازک‌تر آن برگزید              که بی‌شیر مهمان همی خون مزید

بدین گونه تا روزگاری دراز                برآورد داننده بگشاد راز

چو آن کودک خرد پر مایه گشت           برآن کوه بر روزگاری گذشت

یکی مرد شد چون یکی زاد سرو           برش کوه سیمین میانش چو غرو

نشانش پراگنده شد در جهان                 بد و نیک هرگز نماند نهان

 

۴. البرز کوه پرورشگاه فریدون

... نشد سیر ضحاک از آن جست جوی    شد از گاو گیتی پر از گفت‌گوی

دوان مادر آمد سوی مرغزار                چنین گفت با مرد زنهاردار

که اندیشه‌ای در دلم ایزدی                    فراز آمدست از ره بخردی

همی کرد باید کزین چاره نیست             که فرزند و شیرین روانم یکیست

ببرم پی از خاک جادوستان                  شوم تا سر مرز هندوستان

شوم ناپدید از میان گروه                     برم خوب رخ را به البرز کوه

بیاورد فرزند را چون نوند                  چو مرغان بران تیغ کوه بلند

یکی مرد دینی بران کوه بود                 که از کار گیتی بی‌اندوه بود

فرانک بدو گفت کای پاک دین              منم سوگواری ز ایران زمین

بدان کاین گرانمایه فرزند من               همی بود خواهد سرانجمن

ترا بود باید نگهبان او                       پدروار لرزنده بر جان او

پذیرفت فرزند او نیک مرد                 نیاورد هرگز بدو باد سرد....

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط