بزودی!

قبلا عضو ایران پلنر بوده ام!

به ما بپیوندید!

بازیابی کلمه عبور

بروز خطا

نام کاربری یا کلمه عبور اشتباه می باشد.

خوش آمدی!

از اینکه به خانواده بزرگ ایران پلنر پیوستید خوشحالیم!

عضویت شما با موفقیت صورت پذیرفت.

ایمیل فعال سازی به ارسال شد.

بروز مشکل

اطلاعات وارد شده را مجددا بررسی نمایید.

عکس‌هایی که گردشگران می‌‎گیرند چه می‌شود؟

عکس‌هایی که گردشگران می‌‎گیرند چه می‌شود؟

عکاسی حضوری همیشگی در گردشگری دارد. هر جا اثری از گردشگران چه به صورت انفرادی و چه در قالب تورهای گروهی است، دوربین‌های عکاسی و فیلمبرداری هم وجود دارند. توصیه عمومی اکثر آژانس‌های گردشگری به مشتریان‌شان این است که فیلم‌های بیشتری از آنچه تصور می‌کنند که مورد نیاز است، با خود به همراه داشته باشند و دوربین‌های‌شان را قبل از ترک منزل امتحان کنند که مبادا در بهترین سفر عمرشان از عکاسی ناامید و مایوس شوند.


آنچه به کرار به‌عنوان علت رواج عکاسی در گردشگری ذکر می‌شود این است که گردشگران می‌خواهند یک یادگاری و یا مدرک از مسافرت‌شان داشته باشند. بنابراین همانطور که سوغاتی جمع می‌کنند، عکس هم می‌گیرند. این عکسها نشان می‌دهد که آنها در آن مکان خاص حضور داشته‌اند. این امر موجب فراوانی باسمه‌ای عکسهای گرفته شده توسط افرادی است که گاهی می‌بینیم در مقابل یک اثر تاریخی معروف ایستاده‌اند و ناشی به نظر می‌آیند. اغلب این عکس‌ها در خانه به‌صورت نمایش اسلاید و یا اگر چاپی باشند درون یک آلبوم گردآوری می‌شوند. به استثنای اندک عکاسان حرفه‌ای، عکسهای گرفته‌شده در خلال یک تور، معمولا مخاطبان محدودی دارد که شامل خود گردشگران و خانواده و دوستان نزدیکشان می‌شود.
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد خیل عظیم گردشگران همان عکس‌هایی را می‌گیرند که در کتاب‌های راهنمای سفر، کارت پستال‌ها، بروشورهای گردشگری و مجله‌های معروفی مانند نشنال جئوگرافیک هم پیدا می‌شود. اکثراً (به استثنای برخی عکاسان جدی) به جای جستجو برای پیدا کردن صحنه‌های دست اول و منحصر به فرد، از همان صحنه‌هایی عکس می‌گیرند که از قبل برای‌شان آشنا است و تبدیل به تصاویر رایج در فرهنگ عامه‌ی مکان مورد بازدید شده‌اند. در واقع در خیلی از برنامه‌های تور، نقاط خوش‌منظره‌ای را به منظور توقف برای عکاسی مشخص شده و اکثر گردشگران در همان لوکیشن مشابه به عکاسی می‌پردازند.
مفهوم تجسم در عکاسی، یک حالت حسی کلیدی برای درک مفهوم «نگاه خیره» گردشگران است. به یک معنا، لنز دوربین مابین گردشگر و سوژه می‌ایستد و فضا یا فاصله‌ای به وجود می‌آورد که از گردشگر در برابر چیزهای عجیب و ناآشنا به ویژه در گردشگری جهان سوم محافظت می‌کند. عکاسی به‌صورت یک میانجی در این تجربه ظاهر می‌شود. در گردشگری افریقا، آسیای جنوب غربی و دیگر نقاط جهان سوم، شاید بتوان گفت که گردشگران آنچه برای‌شان عجیب و غریب به نظر می‌رسد را از طریق عکاسی، به‌عنوان یک تکنولوژی واسطه در بینایی، کنترل می‌کنند. رولان بارت و سوزان سانتگ حتی این موضوع را مطرح کرده‌اند که عکاسی می‌تواند به عنوان یک اقدام تهاجمی در نظر گرفته شود. در یک تور سافاری در افریقا، دوربین جانشینی برای اسلحه به شمار می‌رود. گردشگر امروزی با استفاده از دوربین سعی می‌کند مانند استعمارگران قدیمی، وحشی‌ها را اهلی و رام کند و بر آنها کنترل داشته باشد.


نویسنده: ادوارد ام برونر/ ترجمه: کامبیز قلیخانی
منبع: دائره‌المعارف گردشگری

شهرهای مرتبط
رویدادهای مرتبط
جاذبه های مرتبط
مراکز اقامتی مرتبط
تجربه یا سوالات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
نمایش نظرات: